Γιατί να ξεκινήσω ψυχοθεραπεία;

Το να σταθείς δίπλα σου, απλά, όπως είσαι, είναι η αρχή μιας σχέσης που μπορεί να αλλάξει τα πάντα. Να κοιτάξεις τον εαυτό σου χωρίς να αποστρέψεις το βλέμμα.
Να τον ακούσεις στ’ αλήθεια, όχι για να τον διορθώσεις, αλλά για να τον καταλάβεις.
Να του δώσεις χώρο να υπάρξει όπως είναι.
Ίσως για πρώτη φορά, χωρίς να χρειάζεται να εξηγηθεί ή να αποδείξει κάτι.

Η ψυχοθεραπεία είναι αυτός ο χώρος. Χώρος συνάντησης.
Ένα καταφύγιο, όπου μπορείς να μείνεις για λίγο μόνος με τον εαυτό σου, με όλα όσα είσαι, χωρίς μάσκες και χωρίς ρόλους.

Δεν είναι μόνο για τις “δύσκολες ώρες”.
Είναι και για εκείνες τις μέρες που όλα φαίνονται να κυλούν κανονικά, αλλά μέσα σου υπάρχει ένας κόμπος. 
Μια κόπωση χωρίς όνομα. 
Μια αδιόρατη μοναξιά, ακόμη κι όταν δεν είσαι μόνος.
Ένα κενό που δεν γεμίζει. Μια ανάγκη για αλήθεια, για κάτι που να μοιάζει αυθεντικό
Η ψυχοθεραπεία είναι φροντίδα, δεν είναι πολυτέλεια, ούτε αδυναμία.
Είναι το “φτάνει” που λες, όχι επειδή δεν αντέχεις άλλο, αλλά επειδή δεν θέλεις πια να αντέχεις έτσι.
Είναι η στιγμή που συνειδητοποιείς ότι δεν χρειάζεται να συνεχίσεις να ζεις με βάρος στην ψυχή, με πόνο στο στήθος, με λέξεις που δεν βρίσκουν τρόπο να βγουν.

Μπορεί να μην ξέρεις τι ακριβώς θα πεις στην πρώτη συνεδρία.
Δεν χρειάζεται.
Δεν υπάρχουν σωστά και λάθη.
Υπάρχει μονάχα η αλήθεια σου και ένας άνθρωπος απέναντί σου, έτοιμος να τη δεχτεί χωρίς να σε κρίνει, που σε περιμένει να φέρεις εσένα, έτσι όπως είσαι, χωρίς να προσπαθήσεις να αποδείξεις κάτι.

Κάποια λόγια ίσως, δεν ειπώθηκαν ποτέ.
Κάποιοι φόβοι μπορεί να μεγάλωσαν μέσα στη σιωπή.
Ενοχές βρήκαν χώρο και ρίζωσαν χωρίς να τους ανήκει ο τόπος.
Βιώματα φώλιασαν μέσα σου χωρίς να πάρουν ποτέ χώρο να καταγραφούν ως αυτό που ήταν, δύσκολα.
Κι όλη αυτή η διαδρομή δεν μπορεί να αλλάξει, αλλά μπορεί να κατανοηθεί.
Και μέσα από αυτή την κατανόηση, να απαλυνθεί.
Να πάρει νέο νόημα.
Για να πάψεις να την κουβαλάς σαν τιμωρία. 
Για να μπορέσεις να σταθείς δίπλα στον εαυτό σου, χωρίς αυστηρότητα, αλλά με κατανόηση, συμπόνια και φροντίδα.

Η ψυχοθεραπεία δεν σου υπόσχεται ότι θα τα λύσει όλα.
Σε καλεί όμως, να μη συνεχίσεις να τα κουβαλάς μόνος, να μη φεύγεις από τον εαυτό σου όταν πονάει.
Σε βοηθά να καταλάβεις ποια βάρη σου ανήκουν στ’ αλήθεια και ποια όχι.
Ποιες ευθύνες είναι δικές σου και ποιες σου φόρτωσαν άλλοι.
Ποιες σκέψεις είναι δικές σου και ποιες σε έμαθαν να έχεις.
Σε μαθαίνει να ξεχωρίζεις ποια κομμάτια σου ζητούν απλώς να τα ακούσεις, όχι να τα εξαφανίσεις.
Και σιγά σιγά, με το δικό σου ρυθμό, ίσως να αρχίσεις να μένεις εσύ μαζί με εσένα, χωρίς πίεση, χωρίς φόβο, χωρίς ενοχές, με περισσότερη αγάπη για εκείνο το παιδί που ζει ακόμα μέσα σου.
Όταν γνωρίσεις εσένα και σταθείς με αλήθεια δίπλα σου, τότε θα έρθουν κοντά κι εκείνοι που μπορούν να αγαπήσουν αυτό που πραγματικά είσαι κι όχι αυτό που προσπαθείς να είσαι.
Γιατί τώρα δεν έχεις πια ανάγκη να τους πείσεις.
Δεν έχεις την ανάγκη να αποδείξεις την αξία σου, γιατί απλά, την κρατάς μέσα σου. 
Και κάπως... αρχίζει να γίνεται φως.

Εκεί, αρχίζει η αληθινή σύνδεση.
Από σένα. Με σένα.
Και έπειτα, με τους άλλους. Όχι με αγωνία. Όχι με υπερανάλυση. Όχι για να σε αγαπήσουν.
Αλλά γιατί εσύ ήδη ξεκίνησες να αγαπάς εσένα…